Sefer Aşfüba
Işadamı
Cevdet Aşfüba ve Adzınıpha Sabahat biri kız dördü erkek beş evlat yetiştirdir . Bunları arasında olan Sefer Aşfüba, 1 Mart 1957 yılında Düzce ‘ye bağlı Efteniye köyünde dünyaya geldi. Orta öğretimden sonra eğitimine devam etmek istemeyen Sefer, çalışma hayatına yönelerek elektrik kaynakçılığı yapmaya başlar. Askerlik dönüşü ise Izmit ‘de bulunan Seka kağıt fabrikasında işe girer ve 24 yil aralaksız olaratj burada çalışır. Ardından aile fertleri ile biraraya gelerek kendi demir atölyelerini kurarlar. Bu işyerinde aynı yamanda çok sayıda Abhaz delikanlısı da iş imkanı bulur. Sefer Aşfüba, aile tarihi ile ilgili bir hayli bilgiye sahip. Sürgün döneminde dedesinin babası Emin , ailesiyle önce birlikte Romanya’ya gitmiş. O zamanlar oğlu Zekeriya henüz üç yaşlarındaymış. Ancak Emin, Ruwelinde yil kalabilir ve oradan önce Eskişehir’e ardından da Düzce’ye bağlı Efteniye köyüne gelip yerleşir. Efteniye ‘de Emin’in amcaoğlu Süleymanbey kalmanbey kalmaktaydı. Kendisine halk arasında o kadar değer verilmekteydi ki, köy bile onun adıyla anılmaktaydı. Süleymanbey Romanya’dan gelen kardeşlerini yakınına yerleştirdi. Zaman geçip Zekeriya büyüyünce köyün üst tarafında yeni yerler açtı ve burası Aşfübaların totluca yaşadığı bir yer oldu ” diye köye geliş hikayelerini özetliyor Sefer. Zekeriya ‘nın tam 12 evladı vardı ve hayata veda ederken torunu Sefer daha üç yaşlarındaydı. Annem hep anlatırdı , dedem sürekli olarak Abhazya’ya dönebilme arayışı içerisindeymiş. Gece gündüz yaşlılarla konuşup anavatanımı sorar ve orasıyla ilgili her ayrıntıyı öğrenmeye çalışırmış, ayrıca sürgünün neden ve nasıl olduğunu sorgularmış. Sefer’in kardeşi Afer savaştan bir yil kadar sonra Abhazya’ya gelmiş Hatta burada Cumhurbaşkanı Vladislav Ardzınba ile karşılaşınca, annesi Sabahat’ı kendisiyle telefonda konuşturmuş, o komuşma ile aralarında akrabalık bağları olduğu da ortaya çıkmış. Sefer ise anavatanına henüz gelebilmiş değil, ancak akrabalarıyla sıkı ilişkileri bulunuyor ve zaten artık emekliye de ayırlmış olduğundan en kısa sürede Abhazya’yı ziyaret etmek için sabırsızlanıyor. Kızları Ece ve Elif’e de anavatanlarını asla unutmamaları konusunda sık sık öğüt veriyor.
Kaynak: S. Ajipha
Güneş işınları
