Keleşbey’in ortadan kaldırılması, Nina Dadiani’nin entrikasıdır.
————————————————– —————-
Hükümdar tarafından kışkırtılan kraliyet yetkilileri
Megrelia Nina Dadiani, inatçı Keleşbey’i ortadan kaldırmaya karar verdi ve Türkiye ile yapılan ateşkesten yararlanarak, Abhaz prensliğinin başına, hükümdarın miras hakkına sahip olmayan oğullarından Seferbei’yi koydu (Seferbei’nin annesi bir köylüydü). Leiba adında), ama Dadiani’nin damadıydı.
Abhaz tahtının ana rakibi, Keleşbey’in (Dziapş-ipa’nın ilk eşinden) en büyük oğlu Aslanbey’di. Karalamaya karar verdikleri kişi oydu. Bu amaçla Seferbey, Nina Dadiani’nin desteği ve General Rıhgof şahsında Rus askeri yönetiminin aktif katılımıyla Keleşbey’e karşı bir komplo düzenliyor.
2 Mayıs 1808’de silahlı saldırı sonucu Abhaz hükümdarı Keleşbey Çaçba Sohum kalesinde ölür.
Bu cinayetin hemen ardından Kafkasya’daki çarlık yönetiminin temsilcilerinin Keleşbey’in faaliyetlerine ilişkin tavrı değişti. Yaklaşık bir yıl önce Kont Gudoviç, hükümdarı Türk yanlısı duygularla suçladıysa, o zaman 20 Mayıs 1808’de zaten bildiriyor.
Rusya Dışişleri Bakanı Kont N.P Rumyantsev’e, “Abhaz hükümdarı Keleş-bey’in Rusya’ya ihanet ederek ölümü…” üzerine. O zamandan beri, iddia edilenler hakkında efsane yaratıldı.
Keleşbey Çaçba’nın çok yakın zamana kadar var olan kraliyet tahtına bağlılığı.
Abhaz tahtının ana rakibi, Keleşbey’in (Dziapş-ipa’nın ilk eşinden) en büyük oğlu Aslanbey’di. Karalamaya karar verdikleri kişi oydu. Bu amaçla Seferbey, Nina Dadiani’nin desteği ve General Rıhgof şahsında Rus askeri yönetiminin aktif katılımıyla Keleşbey’e karşı bir komplo düzenliyor. Aslanbey’e iftira attı. Keleşbey’in öldürülmesinden resmi Rus belgelerindeki tüm suç, Aslanbey’e atılıyor ve ona “baba katili” deniyor. Kont Gudoviç’in bu olayı anlatan ilk bilgiyi çok ilgili kişilerden – Seferbey ve General Rıhgoff’tan alması ilginçtir. Aynı zamanda, Aslanbey’in durumu netleştirme girişimleri Rus komutanlığı tarafından dikkate alınmadı. Böylece General Rıhgoff, Kont Gudoviçe verdiği raporda Aslanbey hakkında şunları söyledi: “Hangi suçta kendini hiçbir bahaneyle suçlu tanımıyor, Keleş Bey’in yabancılarına karşı bir komplo ile cevap veriyor. Bu mektuplara hiçbir şeyle cevap vermiyorum ve bu güne kadar … ”.
Generalin böyle garip bir tepkisi, yalnızca kendisinin ve Gudovich’in olayların arka planının çok iyi farkında olduklarına ikna eder. Görünüşe göre görevleri ortadan kaldırmaktı.
bağımsız Keleşbey ve Seferbey’in tahta çıkması. Ancak, bu plan sadece yarısı uygulandı.
Komployu düzenleyenleri büyük bir şaşkınlıkla Seferbey’in Abhaz toplumunda otoriteye sahip olmadığı ortaya çıktı ve herkes
halkın ve Keleşbey’in en yakın akrabalarının sempatisi, Abhazya’nın hükümdarı olan Aslanbey’den yanaydı. Onu “baba katlinde” itibarsızlaştırma girişimleri başarısız oldu. Abhazlar Aslanbey’i ulusal bir kahraman olarak görüyorlardı.
Aslanbey’in meşru varisine karşı Seferbey.
Bu olay dönüşü çarlık makamlarına ve özellikle Nina Dadiani’ye uymadı. Böylece, 8 Haziran 1808’de Rus İmparatoru I. Aleksandr’a “damadımız Sefer-Bey”in Zugdidi’de (Gregory’nin kızkardeşi Tamara Dadiani ile evliydi) kendisine geldiğini ve yemin ettiğini bildirir. evinde Rusya’ya bağlılık ve yeniye karşı mücadelede Rus birliklerinden yardım ve yardım istedi sahibi Aslanbey, ağabeyi. Megrelia hükümdarı, Seferbey’in tanınması ve Abhazya’nın kabulü durumunda,Rusya vatandaşlığında, imparatorluğun sınırları Kırım’a kadar genişleyecek, çünkü “Abhazların sayısı az değil.” Aslında Nina Dadiani Abhazya’nın stratejik ve ticari önemini iyi anlayarak, Rus çıkarlarından çok kendi kişisel çıkarları peşindeydi. 1808 Ağustos’unun başlarında, General Rykhoff, Kont Gudovich’in emriyle, Megrelia hükümdarı ve onun iki damadı Manuchar (Samurzakanlı) ve Seferbei Çaçba’nın birleşik kuvvetlerini Sohum-Kala’ya taşıdı. Ancak bir ordu ile 3 gemide Suhum’da Aslanbey’in yardımına gelmeyi başardı.m onun kuzeni, Poti kalesinin komutanı Küçükbey Çaçba (Keleşbey’in yeğeni) ve yaklaşık 300 Çerkes karadan geldi.
Rıhgoff tarafından hazırlanan askeri operasyon başarı ile taçlandırılmadı. Suhum kalesi asla alınmadı, ama
Seferbei bir kez daha şerefsizce Megrelia’ya döndü.
Aslanbey’in otoritesi daha da arttı. Halkın, Abhaz toplumunun üst tabakalarının ve Keleşbey’in sayısız çocuğu arasından muazzam desteğini aldı.
özellikle oğulları (örneğin Hasanbey), Abhazların zihniyeti nedeniyle, Aslanbey babasını gerçekten öldürmüş olsaydı gerçekleşmeyecekti.
Dışında,
Sadz (Djget) prensesi Geç (Geçba, Gyaçba) ile evli olan Aslanbey, Batı Abhaz Sadzen toplumu ile Ubıhlar ve Çerkesler arasında büyük saygı gördü.
Böylece Aslanbey’i “baba katili” ile suçlayarak itibarsızlaştırmaya çalışan Rus yetkililerin resmi bakış açısı kağıt üzerinde kalmış ve halkı Abhazya’nın haklı hükümdarından uzaklaştırmamıştır.
Ebeveyn katli”nin siyasi arka planı.
Neredeyse iki yüzyıl boyunca egemen olan “baba katli” teması, muhtemelen 1808-1810’da Rus ordusu ve yöneticileri tarafından tamamen siyasi amaçlarla üretildi.
Aynı zamanda, kocasını gerçekten zehirleyen Nina Dadiani, yalnızca Rusya’nın çıkarlarına hizmet ettiği için çarlık makamları tarafından mümkün olan her şekilde desteklendi ve korundu.
Üstelik Nina’nın da yardımıyla babasını öldürdüğü iddia edilen Aslanbey hakkında aktif olarak söylentiler yayıyorlar.
Ancak itibarsızlaştırma politikası başarılı olmadı. Aslanbey’in ülkede mutlak otoritesi de vardı çünkü Samegrelia’da Rus süngülerinin koruması altında bulunan Seferbey sürekli “Sohum kalesini almak için bir ordu istedi.
tamamen bitkin ve hatta sürüldü. ”
————————–
A.H. Bgajüba, S.Z. Lakoba “Eski çağlardan günümüze Abhazya Tarihi”
