Çerkes ve Abhazların lideri İnal’ın mezarı
Inal-Kuba: yedi tapınağın dağı. İnal-Kuba kutsal alanı, efsaneye göre yedi kutsal alanı (anıha – ed.) birleştiren, eski ve karmaşık bir tarihe sahip olan ve birçok kutsal sır içeren Abhazya’nın en kutsal yerlerinden biridir.
Bu kutsal yerin kökeninin tarihi, Abhazların bin yıllık tarihinin derinlerine iniyor. Dağ, Adigey ve Abhaz ailelerini birleştiren efsanevi Adıge prensi İnal’ın adını almıştır.
Efsaneye göre, eski zamanlarda Çerkeslerin toprakları Cenevizliler tarafından ele geçirildi (Abhazya ve Adıge’de Cenevizliler böyle adlandırılıyordu). İnal, Çerkes birliklerine önderlik etti Açba ve Çaçba prenslerinin önderliğindeki Abhaz müfrezeleri, Karadeniz’den yardımına geldi.
Birleşen Abhaz ve Adıge birlikleri yabancıları topraklarından kovdu.
Söylentilere göre İnal, Gürcüler tarafından zehirlenerek öldürüldü ve Abhazya’da gömülür. Mezarı kutsal bir yer haline geldi, o zamandan beri birçok Abhaz ve Adıge aileler büyük savaşçının anısına saygılarını sundular, ritüel kurbanlar getirdiler ve ritüeller gerçekleştirdiler.
Görünüşe göre İnal-Kuba kutsal alanına ulaşmak hiç de kolay değil. Pshu köyünün merkezinden beş kilometreden fazla yürümeniz gerekiyor. Ama yerliler nazikçe bizi bırakmayı teklif ettiler ve biz de yola çıktık.
İhtiyacımız olan noktaya ulaştıktan sonra önünde bir orman kenarı olan küçük bir dağ bulduk, bu ormanda büyük levhalar üzerinde kurban törenleri yapılıyor.
Ormanın derinliklerine inerken küçük bir ev gördük ve yanında sönmüş bir ateş vardı ve bir kucak dolusu yakacak odun yatıyordu.
Yerel sakinlere göre, eski zamanlarda bu yerlerden gelen çeşitli Abhaz ailelerinin temsilcileri, beş yıldan fazla bir süredir ritüelleri gerçekleştirmek için buraya geliyorlar. Gelenekleri takip ederek, Inal-Kuba kutsal alanının gücünü canlandıran herhangi bir dua yaparlar.
Inal-Kuba Dağı yakınında birçok mistik olay gerçekleşir.
Öyle oldu ki, söylentilere inanmayan turist itaatsizlik etti ve orada bir karaca öldürdü. Vasily Kuadzba’ya göre, birkaç gün sonra köprüden düşerek öldü. Ve bunun bir peri masalı olduğunu düşünüp orada avlanmaya çalışan herkesin başına geldiğini sözlerine ekledi.
1864 yılına kadar Pshu’da beş bin kadar Abhaz yaşıyordu. Çok savaşçı bir topluluktu. Pek çok Pshuların, Mayıs 1864’te eşitsiz bir mücadeleye girdi. Pskhu köyünün neredeyse tamamı, Abhazların evlerini inşa ettiği kestane ve ceviz gibi belirli ağaçlarla dikilmiştir.
1864’te Pshu nüfusu topraklarından zorla sürgün edildi .
Abhazların yapması gerektiği gibi, her köylü ileri görüşlü olarak köylerini terk etmeye zorlanmadan önce kestane veya ceviz ağaçları dikti. Torunlarının eski yaşamlarını yeniden canlandırmak için kendi topraklarına döneceklerinden emindiler. Kafkas Savaşı’nın sona ermesinden sonra Türkiye’ye gittiler, küçük bir kısmı Kuzey Kafkasya’ya taşındı ve burada birkaç köy kurdular.
