
İlk dişin ortaya çıkmasından sonra, Abhazların büyüyen dişleri saymanın uğursuz olarak değerlendirdikleri için yasak. Bu yasağa uyulmazsa dişler ağrılı hale gelir ve çürüp düşebilir.
Pek çok insan için ilk dişin görünümüne çeşitli ritüeller eşlik ederken, Abhazların buna adanmış özel ritüelleri yoktu. Ancak ilk süt dişi düşerse, yeni dişlerin güçlü ve sağlıklı çıkması için bazı sihirli eylemler yapılırdı.
Bu nedenle, bazı durumlarda, düşmüş bir diş, tuz ve kömürle temiz bir beze sarılarak bir evin çatısına atılır veya çatıdan atılırdı. Çoğu zaman, bir çocuğun düşen dişi, yukarıdaki öğelerle birlikte bir evdeki veya duvardaki bir çatlağa gizlenmiştir. Aynı zamanda “Çekirge çekirge sana eskisini veriyorum, bana yenisini ver” derler.
Bu ritüel Bzyp Abhazları (Gudauta bölgesi) arasında yaygın ve Abjıuaa Abhazlar’da(Oçamçira bölgesi ) bu durumda şöyle dediler: “Fare, fare, sana eskisini veriyorum, yenisini bana ver.” Bu üç kez tekrarlanır,ancak aynı zamanda “diş” kelimesi de tabu haline getirilir, bu kelimenin telaffuzuyla dişin sağlıksız büyüyeceğine inanılıyor.



































