Ensest, amahagya olarak adlandırılır. Amahagya, kız kardeşiyle izinsiz ilişkiye giren veya onunla evlenen ve
ikincisi elbette sadece bir kız kardeş değil, aynı zamanda belirli bir aileye ait her kadındır. Amahagya alçak bir hain, dürüst olmayan bir adamdır.
kutsal kardeşlik bağlarını kirletti ve ihlal etti.
Bu terimle bağlantılı olarak, eşit, yoldaş, çalışan olarak yorumlanan “amkhanaghla” kelimesini biçim olarak ona yakın bir başkasını hatırlamak ilginçtir. Örneğin, dediler ki: “Bir asilzade bir soylu kadınla evlensin, çünkü bir köylü kadın ona amkhanaghla değildir, yani doğuştan ona eşit değildir.
Enstrümental (“la”) biçimini atarsak, o zaman, gördüğünüz gibi, Gürcü yoldaş kelimesiyle aynı olan, temel amkhanagh kalacaktır. Bir ensestin cezasını düşünün. Gördüğümüz gibi
bu durumda akrabalar tarafından ölüm cezası uygulanır. Ancak yaşamdan yoksun bırakma bunun için tipik bir ceza değildir.
19. yüzyılın ortalarına ait bir belgede Abhazya’da ensest de dahil olmak üzere çeşitli suç türlerine karşı kullanılan ceza biçimleri hakkında. şöyle diyor: “Tanıttığımız toplum açısından, ceza davaları ile aynı anlamda sadece az sayıda suç kabul edilmektedir: halka ihanet, baba cinayeti ve ensest. Halka ihanet için, halk meclisi suçluları yargılar ve suçluları aileleri ve malları ile satmaya mahkum eder veya davanın önemine bağlı olarak onlara ceza vermekle sınırlıdır.: Abhazlar sık sık şöyle der: Ölüleri neden öldürürler? Tüm akrabaları ve çoğu zaman tüm topluluk tarafından terk edildi; onunla konuşmadılar, ziyaret etmediler, içeri almadılar, intikam almadılar
onun için olsun ve hatta onun adına suç cevap vermedi. Kendi evinin dışında bir yere sığınmak zorunda kaldı.
köyler; tek savunucusu, var olmasını sağlayan misafirperverlik yasasıydı.
Köpürtmeye, satmaya mahkum eden suçluların isimleriyle baba katili ve ensest yargılanıyor.
insanlar, hatta bazen ölüme kadar, ancak bu çok nadiren olur. ”
Amahagya için tipik bir ceza, anavatanından kovulmak, “soyadının kaldırılması” (azhәlakhihra), her şeyden yoksun bırakılmasıydı.
klanın bir üyesi olarak sahip olduğu haklar. Fiziksel olarak var olmaya devam edebilir, ancak sosyal ortamda bulunması
tam bir ölümdü..: Ancak misafirperverlik yasası böyle bir suçluyu genel hor görmeden koruyamazdı. Onunla aynı sofraya oturmadılar, karanlık bir köşede ona ayrı yemek ikram edildi; yemeğinin kalıntıları, hatta
“köpekten köpeğe” sözleriyle gözlerinin önüne tuz atıldı; kendisine verilen keçe veya pelerin
gece, sabah hemen onunla birlikte yandılar, vb. Bu sürgün, eski Yunan dışlanmasının bir görünümü değildi,
bildiğiniz gibi demokrasi ve oligarşi arasındaki parti-politik mücadelenin bir sonucu olarak ortaya çıkan; bir kişinin tüm haklarından tamamen yoksun bırakılarak topluluğundan dışlanmasıydı.
Böyle bir sürgün, eğer ondan önce biri varsa, günlerinin sonuna kadar aşağılık bir yaşam sürdü.
Onu köle olarak satmamıştı ya da akrabalarını sonunda sürgünü klana geri kabul etmeye ikna eden etkili bir patron yoktu.
Ş.D. İnal-İpa
emek
XI. ciltlerde
