Gürcü-Abhaz savaşının en başında
Gürcistan Devlet Konseyi birlikleri Suhum’a girdikten sonra, öncelikle Abhazya’nın tüm devlet arşivini yaktı. Abhaz halkının bin yıllık tarihine ilişkin en değerli belgeleri küle dönüştü. 160 binden fazla belge imha edildi. Toplamın yüzde 10’undan azı hayatta kaldı. Böylece Gürcistan, Abhazların geçmişini yok etmek istedi.
Bu suçla ilgili bilgilere gelince, buradaki her şey Gürcü propagandasıyla çarpıtılıyor. Tiflis ideolojik makinesi, bildiği gibi, dünyaya bu bilimsel kurumların Abhazlar tarafından yakıldığını derhal ve alaycı bir şekilde bildirdi! İki gün sonra, bu barbarca suçtan sonra, Gürcistan Parlamentosu’nun Şevardnadze ve yabancı konukların hazır bulunduğu bir toplantısında, Profesör Aleksidze dinleyicilere şunları söyledi: , aynı zamanda Gürcüleri suçlamak için kendi bilimsel kurumlarını da yakıyorlar!” Sonra ekledi: “Tanrıya şükür ki, UNESCO da dahil olmak üzere dünyanın bilim merkezlerini Abhazların bu vandalizmi hakkında zamanında bilgilendirdik.”
Bu bir şey değil. Moskova’da yaşayan ve o dönemde “Halkların Dostluğu” dergisinin editörlüğünü yapan Gürcü bir yazar (Rusça yazıyor) öyle bir hikaye yaydı ki, “Abhazlar, kökenleri gürcülerden geldikleri kanıtlayan belgeleri saklamak için tüm belgeleri abhazlar tarafından yakıldı” diye yazdı.
Abhaz halkına ne tür onarılamaz zararlar verildi? Abhazya’nın Rusya’ya ilhakı dönemine (1810) ve yirminci yüzyılın 70’lerinin sonuna kadar olan, kopyaları olmayan milyonlarca sayfalık benzersiz tarihi ve bilgilendirici belgeler küle dönüştü ve sonsuza dek kayboldu. Bu belgeler Abhazya’daki yaşamın tüm yönlerini kapsıyordu. Arşiv, yalnızca Abhazya’ya değil, aynı zamanda Kuzey Kafkasya’ya da ilişkin benzersiz materyaller içeriyordu.
Ne yazık ki öyle oldu ki Abhazya dışında çok az insan bu barbarca suçu biliyor. Genel olarak, insanlar kategorik olarak böyle bir şeye inanmayı reddederler. Burada elbette asıl rol, Gürcülerin Abhazlar hakkında küresel ölçekte yaydıkları yalanlar tarafından oynandı.
–